Notları düzenleyen bize ileten Veysel Özdemir hocamıza sonsuz teşekkürler.

SEUL KOREA

I. Genel Kurallar

1) Taekwando Öğretimi Nedir?

Taekwando öğretimi, Taekwando öğreticisinin öğrencilerin Taekwando’yu anlamalarını ve tüm temellerini öğrenmelerinin sağlamasıdır.

“Öğretmek” kelimesi, bu bölümde iki anlamda kullanılmaktadır. İlk anlam, kısaca uzman eğitmenin bildiklerini bilmeyen öğrenciye aktarmasıdır. İkinci anlam ise, eğitimin geniş anlamdaki tanımı ile, Taekwando alanında gerekli tüm uğraş ve metotlar dahil olmak üzere akılla ilgili bölümlerin, öğrencilerin potansiyel yeteneklerini, güç mantalitelerini, fiziksel durumlarını keşfetmelerinin ve geliştirmelerinin sağlanmasıdır

2) Öğretme için Gerekenler

Taekwando hocalarının teorilerine göre aşağıdakiler öğretmenin temel gerekleridir;

a. niyet; öğretmen öğrencilerinin karakteristik özelliklerini geliştirme niyetine sahip olmalıdır.

b. planlama: öğretmen uygulanabilir en iyi yöntemi ve kuralları seçerek başarıya ulaşmalıdır.

c. tüm-insan eğitimi için ilgi: insanın tüm benliği eğitim kategorisi ve dersle ilgili olmalıdır.

d. değerlerin elde edilmesi: niyet ve planlama birlikte öğretimde değerlendirilebilir faktörlerin seçimini sağlamalıdır.

B. Taekwando Derslerinin Amacı ve Hedefleri

Taekwando öğretiminin amacı Taekwando kazanımlarının eğitim yoluyla kazanılmasıdır ve hedefi ise, bu amacın bütün imkanlarla elde edilmesidir. Böylece Taekwando eğitiminin amaç ve hedefi basitçe bu kazanımların elde edilmesidir. Daha açıkçası Taekwando eğitiminin amacı, mükemmel olmayan ve işlenmeye hazır insan oğlunun fiziksel, ruhsal ve sosyal olarak eğitilerek ideal insan haline getirilmesidir.

Taekwando Öğretiminin Hedefi

Fiziksel olarak

- mükemmelliğin elde edilmesi

- kendini savunma ----- fiziksel eğitim alanı hedefi

- fiziksel hareket fonksiyonlarının geliştirilmesi

Ruhsal olarak

- sosyal gelişme

- ruhsal gelişme ------- duygu alan hedefi

- entelektüel gelişme ------- entelektüel alan hedefi

Taekwando öğrencilerinin fiziksel ve ruhsal gelişmeyi aynı anda elde edebilmeleri için Taekwando eğitiminin hedeflerini akıllarında bulundurmaları gerekmektedir.

2. Taekwando Derslerinin Prensipleri

Taekwando eğitiminin uygulanabilmesi için kesin temel kuralların oluşturulması gerekmektedir. Derslerin metodolojisi ve tekniği derslerden elde edilen deneyimlerle yenilenerek geliştirilmelidir.

A. Bilinçlenme Prensibi

Uygulamada, Taekwando öğrencileri, Taekwando’nun teknikleri geliştirmekten ibaret olduğunu düşünme eğilimindedirler ve Taekwando ruhsal boyutundan haberdar değildirler. Eğitim sürecinde öğrenciler ruh ile ilgili hedefleri de kavramalıdırlar. Böylece, eğitim müfredat programının hedefleri ruhsal alan dahil olmak üzere tüm öğrencilerin anlayışına kazandırılabilir.

B. Gönüllülük Prensibi

Taekwando derslerinin etkili olabilmesi eğitmenlerin öğrencilerin kendi rızaları ile derslere katılmalarını sağlamaları gerekmektedir. Yakın geçmişte, Taekwando hocaları dersleri öğretirler, kendi görüşlerini öğrencilerine aktarırlardı. Eğitmenler, öğrencilerin fikirlerini ilerletmelerini sağlayan danışmanlar ve rehberler olmalıdırlar.

C. Kişiler ve Cinsiyetler arasında ayrımcılık

Taekwando öğretiminde, kişisel karakter, cinsiyet, sağlık durumu, fiziki dayanıklılık düzeyi ve psikolojik eğilim göz önüne alınmalıdır. Buna göre, Taekwando sınıfları, yaş veya Dan veya Keup düzeylerine göre farklı sınıflara ayrılmalıdır, ve bazen Pumse öğrencileri için özel ders verilmesi tavsiye edilir. Ayrı bir eğitim için, eğitim modeli, yoğunluk, zaman ve metodoloji de göz önünde bulundurulmalıdır. Özellikle, Taekwando müsabakalarında, yaşa göre cinsiyet yeteneğine, sağlık durumuna ve psikolojik faktörlere özel önem verilmelidir. Genel olarak, öğrencinin karakteri ders sırasında gözlemlenebilir.

D. Grup Eğitiminin Prensipleri

Dersin yeterliliğini yükseltebilmek için, grup uygulamasında ortak sınıf oluşturmak gereklidir. Böylece müsabıkların müsabaka dikkat ve zekaları teşvik edilmiş olacaktır. Grup eğitiminin ve kişisellikte birbirine eşit olmak zorunda değildir. Grup çalışması kişinin özelliklerinin ortaya çıkmasını sağlar, böylece kişisel karakterin gelişmesine katkıda bulunur. Bir gruptaki öğrenciler, teknik ve dayanıklılıklarını artırmak için kendi aralarında müsabaka yapabilir ve birbirlerine yardım edebilirler.

E. Kapsamlılık Prensibi

Taekwando eğitiminin, ruhi, ahlaki ve fiziksel tüm alanları kişilerin insanlık ve fiziksel gelişmelerini aynı anda sağlayacak şekilde birbirini tamamlayıcı ve kapsamlı olmalıdır. Taekwando eğitiminin kapsamlılık prensibinin anlamı; kendini-savunma teknikleri temelinde fiziksel güç ve sağlığın, kas gücünün, dayanıklılığın, esnekliğin ve Taekwando ruhundan doğan kişisel karakterin ve ruhi gücün geliştirilmesidir. Bu kapsamlılık prensibi özellikle çocukların eğitiminde çok önemlidir.

F. Devamlılık Prensibi

Taekwando dersleri, belirlenen aşamalar eşliğinde, dereceli olarak eğitim yeterliliğinin sağlanabilmesi için devamlı olmalıdır. Gençlerin zeka ve fiziklerinin büyümesi süreç halinde devam etmektedir, bu nedenle derslerin içerikleri bu büyüme ile uyumlu olmalıdır. Gençlerin doğal büyümelerini olumsuz etkileyebileceği için aşırı yada yoğun eğitimden, kaçınılmalıdır. Fiziksel güç ve hareket fonksiyonlarını artırmanın temel yolu dereceli ilerleme, tekrar ve devamlılıktır.

G. Anımsatıcı İlgi Prensibi

Öğrencilerin eğime gönüllü olarak katılımları sağlanarak ilgililerinin canlı tutulması gerekir. Örneğin Kyuckpa (kırma)ya ve Pumse’ye hayranlık verici bir ilgi vardır ve hayranlık vermeyen ilgiden vazgeçirilmelidir.

H. Yaratıcılık Prensibi

Taekwando eğitiminde, özellikle dersin etkinsin artıracağı için yaratıcılığa özel önem verilmelidir. Eğitmenler genellikle öğrencilere yapmaları gerekenleri söylerler ve bunları tekrarlamalarını sağlarlar. Fakat şayet eğitmen öğrenciye neyin yanlış neyin doğru olduğunu söylerse, öğrenci kendi yanlışını keşfedecek ve teknik duygularını geliştirebilecektir. Bu prensip, öğrencilerin yaratıcı ve anlamlı deneyimleri vasıtasıyla derse olan ilgilerinin artmasını amaçlamaktadır.

I. Sabit Değerlendirme Prensibi

Eğitimlerinin sonuçlarını değerlendirebilmeleri için öğrencilere aralıklarla fırsatlar tanınmalıdır. Değerlendirme, öğrencilere elde ettikleri gelişmeyi görme fırsatını verir ve böylece rahat hissederler ve derslere motivasyonları kuvvetlenmiş olur.

Taekwando eğitimi gören herkes, siyah kuşak (Dan) imtihanını geçtikten sonraki doyumu yaşamalıdır. Bununla birlikte, değerlendirme Dan/Pum testleri ile sınırlı olmamalı ve dersin herhangi bir zamanında yapılabilmelidir. Değerlendirme sonuçları, tatmin edici veya değil, yanlışlarını düzeltebilmeleri ve daha iyi ilerleme için öğrencilere bildirilmelidir.

Tüm bu prensiple kısaca aşağıdaki gibi sıralanabilir:

- dersi belli bir plan dahilinde vermek

- hedeflerin ve uygulamanın önemi öğrencilere anlatılmalıdır

- dersleri gönüllülük ve ilgi ilkesine göre vermek

- dersleri kişilik ve cinsiyet özelliklerini göz önüne alarak vermek

- dersleri kademe kademe vermek, kolaydan zora gitmek, örnekten kabul görene gitmek şeklinde vermek

- uyumlu bir şekilde kapsamlı eğitim

- öğrenciye kendini geliştirme şansı vermek

- mevsim ve iklime göre ders şekillerini değiştirmek

3. Taekwando Eğitiminin Yapısal Elemanları

A. Taekwando Eğitiminin Şeması

Taekwando Dersinde Büyüme Aşaması ve Uygun Metotların Gelişme Karakteristiği.

Fiziki ve Duygusal (Ruhi) gelişme

A. Çocukluğun ilk dönemi (6-9 yaş arası )

1) Boy her yıl 5 cm uzar, kilo 2 kg artar

2) Sağlık durumu boy ve ağırlıkla kolay bir şekilde anlaşılamaz.

3) Eller ve gözlerin koordineli çalışma sistemi henüz tamamlanmamıştır.

4) Çocuğun beden duruşu tam dikliğe ulaşmamıştır.

5) Çocuk bir tekniğin 30 dakikadan fazla yapılmasına dayanamaz, kolayca yorulur fakat dinlenmek isteğinde bulunmaz.

6) Çocuklar sabit işlemlerde bulunmayı tercih ederler, işlemler karmaşıklaştıkça işlemler arasında kolayca yukarı aşağı gidip gelebilirler. Elleri hedefleri doğru olarak bulmaz, ve hedef noktalara isabet kaydedemezler.

B. Çocukluğun daha sonraki aşaması ( 10-13 yaş arası)

1) Genellikle bezgin hissetmezler

2) Boy ve ağırlık yavaşça artar

3) Beden duruşu hala zayıftır

4) Boy ve ağırlıkla karşılaştırıldığında kalp gelişim yavaştır

5) Koşma, kovalama, yakalama gibi aksiyonları severler ve müsabakalardan hoşlanırlar.

6) Eller ve gözler arasında gözlemlenebilir koordinasyon ve duygusal fonksiyonlarda artma kolaylıkla gözlemlenebilir.

C. Gençliğin İlk Dönemi (14-18 yaş arası)

1) Boy ve kiloda önemli artış

2) Erkekler geniş omuz ve dar kalçalara sahipken, kızlar belirgin bir şekilde göğüs ve kalçalara sahiptirler.

3) 20 yaş dişleri hariç tüm diş büyümeleri tamamlanmıştır.

4) Bedeni gelişme ile karşılaştırıldığında kalbin gelişmesi yavaştır. İkincil bir cinsiyet karakteri oluşmaya başlamıştır.

5) Kızlar adet görmeye başlarken erkekler cinsel bilinçlenmeye doğru yol alırlar.

D. Gençliğin Son Dönemi ( 17-20 yaş arası )

1) Yetişkinler oranında dinlenme isteği belirir.

2) Yaş 17 den sonra fiziksel yapı denge noktasına kavuşur.

3) Büyüme gözlemlenebilir, özellikle erkeklerin kasları daha güçlü hale gelir.

4) Aynı aktivitelerle uğraşamayan kişiler arasında büyüme oranı farklılık gösterir.

5) Ara sıra ferdi spor oyunlarına katılır fakat hala takım aktivitelerini tercih eder.

Sosyal Gelişme

1) Çocukluğun ilk döneminde

1) 3-4 çocuktan oluşan bir grupla göreceli olarak uzun süre oynamaya devam edebilirler.

2) Grup oyunlarını severler fakat kurallar basit ve az rekabetçi olmalıdır.

3) Kolaylıkla kavga edebilirler ve kolaylıkla barışabilirler.

4) Yetişkinlerden uzakta özgürlük isterler, yetişkinlere ilgi duyarlar ve sıklıkla onarı taklit ederler.

5) Yaştaşlarının söz ve davranışlarından etkilenirler, davranış şekilleri oluştururlar.

B. Çocukluğun daha sonraki aşaması

1) Gruplaşmayı severler fakat organizasyon açık değildir ve uzun sürmez.

2) Yetişkinlere önem vermeme eğilimindedirler.

3) Arkadaşlarının hikaye ve başarılarını dinlemeyi severler.

4) Arkadaşlık, iç sempati, saygı ve etkileşime bağlıdır.

5) Bir lider ortaya çıkar ve diğerlerini daime yönlendirir ve etkiler.

C. Gençliğin ilk dönemi

1) Akıl karşı cinsle meşgul olmaya başlamıştır, fakat aktif olarak karşı cinsi araştırmazlar.

2) Arkadaşlıklar karşılıklı yardım ilkesine göre kurulur

3) İşbirliği için sosyal iletişime ihtiyaç duyarlar

4) Erkekler ve kızlar karmaşık bir psikoloji içindedirler.

5) Bilgilerini yetişkinlerden çok arkadaşlarından elde etmeye çalışırlar, önçekilere vurgu yaparlar.

D. Gençliğin son dönemi

1) Bağımsız sosyal uyum gelişmesi gözlemlenir ve yetişkinlerin kuralları standard kurallar haline gelmiştir.

2) Ebeveynlerin otoritesine karşı direnç gösterirler.

3) Sosyal ilişkilerden ziyade arkadaşları ile olan ilişkilerinden elde ettikleri değer yargılarına sahiptirler.

4) Karşı cinsten arkadaşlar edinmek isterler.

5) Birçok durumda, kendilerini anlayacak ve bilgilendirecek yetişkinler ararlar.

Duygusal Gelişme

A. Çocukluğun ilk dönemi

1) Yetişkinlerin kızgınlığına karşı aşırı duyarlı ve duygusal rahatsızlıktan şüphelidirler.

2) Etkilenme ile yönlendirilebilir.

3) Duygular bebeklik döneminden daha karmaşıktı, süreklidir daha az saldırgandır.

4) Psikolojik bencillikte azalma gözlemlenir.

B. Çocukluğun sonraki dönemi

1) Duygusal yaşam karmaşıklaşmıştır.

2) Utangaç hissedenlerin sayısı azalmaya başlamıştır.

3) Başkalarının etkileri kendi istikrarı için gereklidir.

4) Dikkatlilik gelişmiştir, yavaş yavaş kendi kendine meşgul olma artmıştır ve bir iş üzerinde uzun süre düşünelibilir.

5) Bir işi yapmayı planlayabilirler, yetersiz kalma neticesinde vazgeçebilirler.

C. Gençliğin ilk dönemi

1) Fiziksel ve psikolojik gelişmeler neticesinde duygusal gelişme durmaksızın devam eder.

2) Kişi kendine daha duyarlı hale gelir.

3) Karşı cinse ilgi mücadeleci ve itici hale gelir.

4) Tüm uğraşlarına rağmen, hisler tatmin edilemezse kişi güçlüklerle karşılaştığında, kızgın ve şaşkın hissetme eğilimindedir. Bu süreç uzun sürerse içine kapanık bir karakter ortaya çıkabilir.

D. Gençliğin son dönemi

1) Kişi kendi problemlerine karşı çok duygusaldır, şiddet eylemine yönelebilir ve bunu aşırıya vardırabilir.

2) Bazen iyimserdir ve çoğu zaman kötümserdir.

3) Duygusal olarak ajitasyona açıktır ve birisinin davranışına aşırı tepki verebilir, fakat duygular yavaşça istikrara kavuşur.

4) Kişi gelecek yaşamını geçmiş deneyimleri ışığında şekillendirir. Uğraşlar sonucunda başarıdan elde edilen haz, arkadaşlar arasında dostluk, başarısızlıktan sonra çalışma vs. Kişinin geçmiş deneyimleri gelecek yaşamını etkiler.

Entelektüel Gelişme

A. Çocukluğun ilk dönemi

1) Anlayış hızla gelişir.

2) Mesafe, büyüklük, en gibi kavramların anlaşılması ile alan kavramı oluşur.

3) Maceracı ruhun büyümesi ile yeni yer ve alanlara ilgi artar.

4) Görsel ve duyusal hisler gelişmiştir.

5) Şekillerden oluşan dünyada birçok soru zihni meşgul eder.

6) Kişi geçmişini, yaşadığı anı ve geleceği açıklayabilir, fakat çoğunlukla geçmiş ile gelecek arasında karmaşık duygular yaşar.

B. Çocukluğun sonraki dönemi

1) Entelektüel gelişimde gözle görülür gelişme oluşur. Yeni deneyim ve bilgiler için ilgi genişliği yaşanır.

2) Kişi herşeye merak ve ilgi hisseder.

3) İlgi alanı yetişkinlerinki kadar geniştir fakat derinlik farklıdır.

4) Kişi mantıksal düşünmeye başlar, arkadaşlar arasında farklı tartışmalar vardır.

5) Düşüncelerin sayısı hızla artar.

6) Düşünce ve hafıza kavramı canlandırılmaya başlar.

C. Gençliğin ilk dönemi

1) Bilgi için isteğin artması hızlıdır, çocukluktan geriye kalan artıklar nedeniyle mantıksal hatırlamadan yoksundur.

2) Sonsuz hayal gücü ve düşünce yoğunluğu vardır.

3) Geniş anlamda kelime ve yoğun okuma alışkanlığı.

4) Kendi fiziksel görünümüne, karakterine, becerisine daha fazla dikkat yoğunlaşması ve kendisinin yaşam stili hakkında daha fazla düşünme.

5) Sosyal etik ve kurallarla ilgili uyum başlarken, kendi değer yargıları ile eleştirel yaklaşım.

D. Gençliğin sonraki dönemi

1) Bu dönemin temel özelliği entelektüel aktivitelerin artması ve bilginin sistematikleşmesidir.

2) Aestetiğe ilgi artar.

3) Erkeklerde maceracı bilimsel kitapları okuma eğilimi gözlemlenir.

4) Kişi soyut konulara yoğunlaşmaya başlar.

5) Dikkat, sosyal, siyasi ve ekonomik yaşama yoğunlaşır.

6) Bu dönemdeki Taekwando öğretilerinin kişisel karakterin oluşmasında temel rolü oynadığı düşünülmektedir.

Taekwando Öğretiminin Kendine Özgü Yöntemleri

A. Çocukluğun ilk dönemi

1) Antrenmanlarda (Derslerde) grup çalışması önemlidir, çünkü öğrenciler öğrenmenin yanında arkadaşlıklar kurmaya ihtiyaç duyarlar.

2) Öğrenci çocuklar, eğitmenlerin gözetiminde kendilerini hayata adapte edebilmeliler ve ebeveynlerinden bağımsız olmayı öğrenmelidirler.

3) Bu dönemde çocuklar Taekwando öğretiminin tüm boyutlarını öğrenmeye fiziksel ve ruhsal olarak hazır değildirler, iyi sonuç elde edilebilmesi için bunun göz önünde tutulması gerekmektedir.

4) Pumse, tekme vs gibi basit temel hareketlerle, temel hareketlerinin gelişmesi ve ortaya çıkması konusu üzerinde durulmalıdır. Böylece sinirsel gelişim ile fiziksel gelişimin koordinasyonu sağlanmış olacaktır.

5) Bu dönem eğitim döneminden ziyade, bedenin eğitilmesi dönemi olarak düşünülmelidir.

6) Taekwando eğitimi görmenin çocuğu diğer akranlarından özel kıldığı atmosferi çocuğa yansıtılmalıdır. Öğrencilerin ısınırken dahi eşli çalışmaları tavsiye edilmektedir.

7) Aşırı yoğun çalışma temposu tercih edilmez ve özellikle yaralanma ve, yorgunluk dikkatlice takip edilmelidir.

B. Çocukluğun sonraki dönemi

1) Kişisel karakteri oluşturan temel elemanlar olan fiziksel, sosyal ve ruhsal fonksiyonların uyumlu hale getirilmesi temel hedef olmalıdır.

2) Akıcı fiziksel aktivitelerin temellerini teşkil edecek olan hareketlerin geliştirilmesine özel önem verilmelidir.

3) Tekniklerin ilerletilebilmesi için, temel fiziksel aktiviteleri içine alan bir eğitim planı gerekmektedir.

4) Periodik fiziksel dayanıklılık testleri yapılmalı ve test sonuçları Taekwando eğitimi esnasında kullanılmalıdır.

5) Bu dönemde, ruhsal ve teknik eğitim için gerekli açıklamalar yapılmalıdır, çünkü öğrenci bu dönemde bilimsel ve soyut düşünebilmeyi öğrenmiştir.

6) Çocuklar bu dönemde, hareket fonksiyonlarındaki kazanımların farkındadırlar. Doğal yetenekli çocuklar daha gayretli hızlı öğrenirken diğerleri zayıf ve pasif durumdadırlar.

C. Gençliğin ilk dönemi

1) Genç bu dönemde tüm yaratık ve eşyalara analitik düşünmeye başlamıştır bu nedenle bilimsel ve mantıklı açıklamalar yapılmalıdır.

2) Eğitim esnasında, provoke edici, aşağılayıcı tavır ve söylemlerden kaçınılmalı ve daha az karışılan bir yöntemin takip edilmesi tavsiye edilmektedir.

3) Ödül ve cezaların verilmesinde zaman ve yer göz önüne alınmalıdır. Ödüller diğer öğrencilerin önünde, cezalar diğer öğrencilerden uzakta, onların görmediği bir yerde verilmelidir.

4) Çocukluktan farklı olarak, tüm gençler antrenmandan hoşlanmazlar. Rekabet için bir üst ve bir de alt kategori oluşturulmalıdır. İkinci kategorideki öğrencilere, kazanma veya yenilme fikri oluşmaksızın eğitimin önemini kavrayabilecekleri için dikkat edilmelidir.

5) Bu dönemde, gencin gözünde iyi bir eğitmen, otoriter olandan ziyade onun karakterini, bulunduğu durumu ve davranışlarını iyi anlayandır. Özellikle kız öğrenciler eğitmenin kişiliğine daha fazla değer vermek eğilimindedirler.

D. Gençliğin sonraki dönemi

1) Bu dönemde, genç üst düzey eleştirel yeteneğe sahiptir ve duygusal düşüncelerde oldukça becerilidir, bu nedenle nazik olmayan herhangi bir hareket veya davranışa karşı direnebilirler. Bu durumda, eğitmen öğrencilerle diyalog kurarak iyi ilişkiler geliştirme konusunda büyük çaba sarf etmelidir. Bununla birlikte öğrencilerin işlediği uygunsuz davranışlara göz yummamalıdır.

2) Eğitmen, öğrencilerin enerjilerini belirlenen hedefe (motivasyon veya değer) yönlendirerek öğrencilerin kendilerine olan güvenlerini müşahede etmelidir.

3) Eğitmen öğrenciler için ideal model olabilmişse, öğrenciler her ne pahasına olursa olsun eğitmeni takip ederler.

4) Eğitim konuları mükemmel bir şekilde anlaşılmalı ve öğrencilerin eğitimin gerekliliğini kendiliklerinden hissetmeleri sağlanmalıdır.

5) Bu dönem tekniklerin ilerletilebilmesi ve geliştirilebilmesi için ruhsal eğitimin de birlikte verilmesi gereken bir dönemdir.

B. Eğitmen (Öğretmen, Hoca)

Taekwando eğitmeni, eğitim için gerekli diğer işlemlerle karşılaştırıldığında Taekwando eğitimine öncelikli önemi veren kişidir. Eğitmenin liderlik tipi, eğitme yöntemi ve sistemi öğrenciler üzerinde doğrudan etkiye sahiptir. Nitelikli (kaliteli) bir eğitmen, davranış, günlük yaşamı ve konuşması ile öğrencilerin kişiliğinin oluşmasında çok büyük paya sahip olabilir. Taekwando eğitmeninin nitelikli hale getirilmesi için, nitelik teorisi ve içinde bulunulan durum teorisi olmak üzere iki farklı teori vardır. İlk teoriye göre eğitmen nitelikleri neticesinde eğitmen olur, ikinciye göre ise içinde bulunulan durum kişiyi eğitmen yapar.

Her iki durumda da eğitmen, ilk olarak Taekwando teknikleri ve öğretmek için kişilik ve ikinci olarak da gerekli eğitimi verebilecek olan liderlik özelliklerini taşımalıdır.

1) Eğitmenin Nitelikleri

İyi bir eğitmen aşağıdaki üç şartı taşımalıdır:

(1) Örnek kişilik olarak model olma

Eğitmen, tüm zamanını Taekwando eğitimine atayan, kişiliği ile örnek olan, olumlu ve mantıklı düşünen, ahlaki değerlere riayet eden, nazik, başkalarını dikkate alan, iç, genel ve samimi fikir yürüten kişidir.

(2) Açıklama yapabilme becerisi

Eğitmen, Taekwando eğitimi ile ilgili tüm tekniklerin, teorik bilgi ve ruhsal boyutunu anlatmaya ve sunmaya (göstermeye yetenekli olmalıdır.)

(3) Mantıklı Liderlik

Mantıklı liderlik eğitmenin diğer bir erdemidir (özelliğidir). Eğitmen her zaman eğitim alanındaki tüm öğrencilerine liderlik edebilecek durumda olmalıdır. Eğitmen, öğrencilerine sadece eğitim için yeterli imkanları olan bir alan oluşturarak fiziksel olarak gelişmelerini sağlayan kişi değil aynı zamanda sistematik bir eğitim planını ve ideal ders metotlarını uygulayan, öğrencilerin ilgileri ile alakalı olarak, eğitim isteği, davranış, değer yargısı, dürüstlük ve benzeri duygusal ve bilişsel gelişmelerine katkıda bulunan kişidir.

2) Eğitmen Tipleri

(1) Eğitim şekline göre eğitmenler üç sınıfa ayrılırlar. Bunların karakter özellikleri aşağıdaki gibidir;

Despot Tipli Eğitmen

· Eğitmen ve öğrenciler arasında liberal temas olması şansı azdır.

· Öğrenciler arasında karşılıklı işbirliği yoktur.

· Öğrencilerin bir kısmı eğitmene karşı saldırgan tutum sergilerken, diğerleri mutlak itaat gösterir.

· Mutlak itaat gösteren öğrencilerin bir kısmı tamamen eğitmenlerine güvenirler ve iyi değerlendirme almak için çalışırlar.

· Eğitmen olmadığında veya yerine geçici olarak başka bir eğitmen refakat ettiğinde öğrenciler olumlu gönüllülük karakterini, bağımsızlığı ve kendi-kendine yönetimi ihlal etme eğilimi gösterirler.

Hiçbir şeye Karışmayan Eğitmen

· Eğitim atmosferi aşırı liberaldir.

· Eğitimde düşük derecede anlaşılabilme.

· Öğrenciler arasında ortak takım ruhu olmadığı için öğrenciler arasında ortak bir hedef yoktur.

· Öğrenciler arasında düşmanlık ve şikayetler çıkması ve eğitmene karşı yetersiz tavırlar sergilenmesi ihtimali fazladır.

· Eğitmenin olması veya olmaması durumunda eğitim kalitesinde bir değişik olmaz.

Demokratik Tip Eğitmen

· Eğitmen ve öğrenciler genellikle birlikte işbirliği ve uyum içerisindedir.

· Öğrenciler ve eğitmenler arasında ortaya çıkan problemler yapıcı diyaloglarla çözülebilir ve böylece eğitimin niteliği yükselir.

· Daha iyi değerlendirme için öğrenciler kendi aralarında yarışır.

· Üst düzey eğitimin elde edilmesi ile öğrencinin kendi başına eğitimi mümkün hale gelir.

(2) Eğitim İşleme şekli açısından Sınıflandırılması

R.R. Blake ders işleme teorileri konusunda araştırma yapmış ve aşağıdaki açıklamayı yapmıştır;

Eğitim şekline göre eğitmen tipleri

Despot tipli eğitmen

Bu tip eğitmen, kişilerden ziyade hedeflere ulaşılmasına dikkat eder. Son kararı verir ve öğrencilerin olumlu yönlerinden ziyade öğrencilerin olumsuz yönlerine vurgu yaparlar ve sıkı disiplin uygularlar.

İyi niyetli eğitmen

Bu tip eğitmen öğrencilerin moral durumunu dikkat eder ve öğrencileri ile iyi insanlık ilişkileri geliştirir.

Danışarak karar veren eğitmen tipi

Bu tip eğitmen, hedeflerin elde edilmesi ile kişiler arasındaki uyumun gerekliliğinin farkındadır ve bu ikisi arasında orta tamamlayıcı rol oynar. Ders işleme yöntemi iyi öğrencileri tarafından kabul görür ve kararları oydaşma ile almaya çalışır. Düşünceler arasındaki çatışma ve tartışmaların ileri gelişmeyi teşvik edeceğine ve yeni ders yöntemlerini ortaya çıkaracağına inanır.

Çoğunluk Tipi

Bu tip eğitmen ferdiyetçiliğin ve ortak hedeflerin sıkı bir şekilde birbirleri ile uyumlu olabileceğini düşünür. Bazı durumlarda gruba güvenir ve gruba yönetim gücü verir fakat uzlaşma ve siyasi ikna kabiliyetini kullanarak, daima çoğunlukla karar verme prensibine sadık kalır.

Kayıtsız Tip Eğitmen

Bu tip eğitmen, ne kişilere ne de hedeflere önem vermez. Ortak hedefler ve insan ilişkileri bakımından çatışan fikirlerle uğraşmak, sorunları çözmek onun için kolay değildir. Karşısına çıkacak yeni durumlardan (meydan okumalardan) korkar ve sadece mevcut şartlarda kalmayı yeğler.

C. Öğrenciler (eğitim görenler)

Eğitmenin öğrencilerini anlaması bütün olgular arasında en önemli olanıdır. Bununla birlikte etkili eğitim çeşitli faktörlere bağlıdır. Eğitimde iyi sonuç elde edilebilmesi için öncelikli olarak öğrencilerin fiziksel ve psikolojik gelişme düzeylerinin iyi analiz edilmesi ve buna göre uygulama yapılması gerekmektedir.

1) Öğrencilerin Karakter yapısı

Bu faktörler aşağıda sıralanmıştır:

İlk olarak, yaş ve cinsiyet farklılığı,

İkinci, fiziksel dayanıklılık ve uygulama derecesi dahil olmak üzere doğal yetenek.

Üç, motivasyon, ilgi, tavır, istek, öz-güven, doyumsuzluk, karakter ve başarıyla tamamlama azmi vs gibi kişisel hislerdeki farklılıklar.

Dört, perspektif, yetenek ve yaratıcılık farklılıkları.

Beş, aile ve sosyo-ekonomik farklılıklar.

2) Motivasyon

Taekwando eğitimine katılımda motivasyon öğrenciden öğrenciye değişiklik gösterebilir. Bazı öğrenciler milli takım oyuncusu olma hayaliyle, asla vazgeçmeden çeşitli müsabakalara katılırlar, kendi kendinin savunma yetilerini geliştirirler, zayıf fiziksel durumlarını telafi edebilirler, sağlık ve fiziksel dayanıklılıklarını güçlendirebilirler, ruhsal (tinsel) kazanımlarını zenginleştirebilirler veya Taekwando yapmanın büyüsünün zevkini çıkarabilirler.

Özellikle çocuk öğrencilerin durumunda, gruptaki fiziksel aktivitelerden doyum ve mutluluk hissederler, terfi sınavlarında elde ettikleri başarılardan büyük haz duyarlar. Bu nedenle, eğitmen için en önemli görev öğrencilerin her birinin motivasyonunu belirleyip derse adaptasyonlarını sağlamaktır.

Aşağıda Taekwando dersine motivasyonun sağlanmasında kullanılabilecek bazı metotlar verilmiştir;

1) Eğitmenin, eğitimdeki sınırsız istek ve azmi.

2) Öğrencilerin güvenini kazanana sistematik ve mantıklı ders yöntemi.

3) Meşhur eğitmenlerin davet edilmesi ile düzenlenen gösteriler gibi renkli ve ilginç Taekwando programları geliştirmek.

4) Görsel eğitim araçlarının aktif kullanımı.

5) Komşu jimnastik salonları ile ara ara değişimler, karşılıklı müsabakalar, Taekwando oyunlarının gözlemlenmesi, Kukkiwon’un ziyaret edilmesi, denizaşırı Taekwando gösterilerine katılım ve diğerleri.

6) Öğrencilere, Taekwando eğitimin erdemlerinin yanında, Taekwando’nun zihinsel, duygusal ve sosyal hedeflerinin kavratılması.

7) Öğrencilerin başarılı sonuçlar için aktif olarak cesaretlendirilmesi ve iyi sonuçlar alanlara ödüller verilmesi diğerlerinin daha iyi sonuçlar elde etmeleri için teşvik edilmesi.

D. Eğitim Müfredatı

Eğitim müfredatı, planlanmış, programlanmış, öğrencilerin belirlenmiş hedeflere ulaşabilmeleri için belli bir zaman diliminde yapılacak olan eğitimin miktar, içerik ve hedeflerini ortaya koyar. Diğer bir deyişle, müfredat, öğrencilerin fiziksel, duygusal ve ruhsal gelişme ve büyümelerine katkıda bulunan bir dizi eğitim ve uygulama planıdır. Müfredat, planlama, uygulama ve sınav olmak üzere üç aşamadan oluşur.

1) Müfredatın Oluşturulmasındaki Mantıksal Sıra

Taekwando eğitimi, temel felsefenin oluşturulması, spesifik eğitim hedeflerinin oluşturulması ve son sınava kadar eğitim performansının organize edilmesi olmak üzere mantıksal bir sırada verilmelidir.

2) Taekwando Eğitiminin İçeriği

(1) Teorik Sistem

· Taekwando tarihi

· Taekwando ruhu, prensipleri, felsefesi, amacı, değerler, ideolojik temelleri.

· Taekwando dersi: teknik metot, eğitim araçları, eğitim müfredatı, uygulama, test geliştirme imkanları.

· Taekwando’ya bilimsel yaklaşım: psikoloji, dinamikler, fizyoloji ve antrenörlük bilimi.

· Yaralanmaların engellenmesi

· Oyuncuların eğitimi; eğitim prensipleri, uygulamaların ısıtılarak başlatılması ve sona erdirilmesi, fiziksel dayanıklılık eğitimi, teknik eğitim, eğitim programı ve kilo kontrolü.

(2) Pratik eğitim

· Taekwando’nun temelleri: Taekwando Pum-Keup ve Dan derecesi

· Taekwando Kyorugi: ön-düzenlenmiş Kyorugi, müsabaka Kyorugi, serbest temas (free contact)

· Taekwando gösterisi

· Taekwando müsabakası

3) Eğitim Müfredatı Tablosu

Dan/Keup

Ders

Konular

Teoriler