|
Yine
bir kondisyon antrenmanında Beyşehir gölü kenarından başlayıp dağların
zirvesine kadar sürecek olan bir kros çalışmasında idik .Hafta sonlarındaki
koşu çalışmasını iple çekiyorduk. Çünkü gölün maviliğine , ormanın yeşili ve
hele batmak üzere olan güneşin kızıllığı kavuşunca seyrine doyum olmayan bir
renk cümbüşünü zirveden seyretmek bizler için ayrı bir zevkti.
Tek endişemiz tam yolumuzun ortasına denk gelen bir düzlükteki küçük bir
yayla evi idi. Tabi ki korkumuz kulübedeki yaşlı amca değil önündeki
köpeklerdi.Belki de Kulübeyi korumak içindir, önünde çok iri iki tane köpek vardı.Biri
simsiyah ve biride tam onun aksine bembeyaz olan bu iki köpek ne zaman
geçsek birbiri ile boğuşuyorlardı.Bize dokundukları pek yoktu. Zira oradan
geçe geçe nerede ise dost olmuştuk.Hatta bizi görünce uzaktan bir süre eşlik
ediyorlar ve geri dönerken de aynı alışkanlıklarını tekrarlıyorlardı.Ama iri
olmaları ve birbirileri ile boğuşurken bile çıkardıkları sesler bizi ve hele
ilk defa koşuya gelenleri bir hayli ürkütüyordu.Eğitmenimiz önde ve biz onun
arkasında kulübe önünden geçerken de bunun kritiğini etmekten geri
kalmıyorduk.
"Sonuçta küçük bir kulübe idi ve bir tane köpek yeterdi".""Fakir
bir yaşlı için iki köpeği beslemenin masrafı da epeyce olmalı" "Siyah köpek uğursuzluk getirirmiş hocam" gibi
ciddi fikirleri eğitmenimize iletmekle meşguldük. Bu birbiri ile boğuşan
köpeklerin biri yeterli gözükürken neden ötekinin de olduğunu ve neden
renklerinin siyah beyaz olduğunu anlamak istiyorduk.
Eğitmenimiz bunun en iyi cevabını yaşlı amcanın bildiğini ona sormamız
gerektiğini belirterek;
-"Hadi kulübedeki yaşlı amcaya soralım" dedi
Saçlarına ak düşmüş beyin yanına yaklaşarak sorduk.
Niçin böyle dede?
-"Onlar benim için iki simgedir çocuklar "dedi
Eğitmenimiz;
-"Neyin simgesi?" diye tekrar sordu.
-"İyilik ile kötülüğün simgesi.Aynen şu gördüğün köpekler gibi iyilik ve
kötülük içimizde sürekli kavga eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu
düşünürüm.Onun için yanımda tutarım onları.
-Peki sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?
Bilge yaşlı derin bir gülümseme ile hepimizi süzerek dedi ki:
-Hangisi mi çocuklar? Ben hangisini daha iyi beslersem o kazanır!
Fazla soru sormadık. Tekrar yukarı doğru koşmaya başladık.Hiç konuşmadık.
Yaşlı amcadan çok ciddi bir ders almış ve doğrusu çok etkilenmiştik.
|